“من مصطفی طاهری هستم. دنیای من با بوی گچ و خاک در دستان پدرم آغاز شد، نه پشت میزهای ریاست. اگر نامم را شنیده‌اید، مرا با سیاستمداران اشتباه نگیرید. من قانون نمی‌نویسم؛ من بر خطوط زمین، «آرامش» ترسیم می‌کنم. ۱۵ سال تجربه و سکوت در خلق آثاری همچون «برج زمرد»، به من آموخت که معماری یعنی شنیدنِ صدای انسان در هیاهوی شهر. اینجا استودیو طاهری است؛ جایی که ما آجرها را روی هم نمی‌چینییم، بلکه فضایی می‌سازیم که روح در آن نفس بکشد.”