استودیو معماری طاهری

همه چیز متراژ نیست

همه چیز متراژ نیست

همه چیز متراژ نیست

نویسنده: مصطفی طاهری | معمار و بنیان‌گذار استودیو طاهری

یک پلان ممکن است روی کاغذ کاملاً مناسب به نظر برسد: متراژ خوب، تعداد اتاق کافی و پذیرایی بزرگ.

اما زندگی در خانه با این عددها اتفاق نمی‌افتد.
زندگی در مسیرهایی اتفاق می‌افتد که هر روز از آن‌ها رد می‌شویم، درهایی که باز و بسته می‌شوند، وسایلی که باید جایی قرار بگیرند و حریمی که قرار است بین اعضای خانواده و مهمان حفظ شود.
برای خواندن پلان لازم نیست معمار باشید. کافی است زندگی واقعی را وارد نقشه کنید.
۱. یک صبح شلوغ را روی پلان اجرا کنید
فرض کنید چند نفر تقریباً هم‌زمان از خواب بیدار شده‌اند.
یکی می‌رود سمت سرویس، یکی وارد آشپزخانه می‌شود و نفر دیگری می‌خواهد از خانه خارج شود.
مسیرها را روی پلان دنبال کنید.
آیا بازشدن درها جلوی رفت‌وآمد را می‌گیرد؟ چند مسیر در یک نقطه روی هم می‌افتند؟ برای رسیدن از اتاق‌ها به سرویس باید از وسط فضای پذیرایی رد شد؟
قرار نیست خانه در ساعت شلوغ صبح کاملاً آرام باشد. سؤال این است که آیا خودِ پلان شلوغی را بیشتر می‌کند یا نه.
۲. یک مهمان را از در وارد کنید
این بار از ورودی شروع کنید و مسیر یک مهمان را تا پذیرایی و سرویس دنبال کنید.
با بازشدن در خانه چه چیزی دیده می‌شود؟
اتاق‌های خواب مستقیم جلوی چشم‌اند؟ مهمان برای رسیدن به سرویس باید از بخش خصوصی خانه عبور کند؟
حریم فقط با بستن فضاها ساخته نمی‌شود. گاهی جای درست یک در یا یک تغییر کوچک در مسیر حرکت کافی است تا بخش خصوصی خانه کمتر در معرض دید قرار بگیرد.
این چیزی است که از روی پلان می‌شود خیلی زود تشخیص داد.
۳. وسایل واقعی را وارد نقشه کنید
یکی از ساده‌ترین اشتباه‌ها این است که به مبلمان ترسیم‌شده روی پلان اعتماد کنیم.
یک تخت، مبل یا میز کوچک‌تر می‌تواند اتاق را روی نقشه بسیار بازتر از چیزی که واقعاً هست نشان دهد.
اگر امکانش را دارید، ابعاد وسایل خودتان را اندازه بگیرید.
وقتی تخت واقعی وارد اتاق شود هنوز دور آن جا برای حرکت هست؟ درِ کمد کامل باز می‌شود؟ وقتی صندلی‌های میز غذاخوری عقب کشیده شوند مسیر رفت‌وآمد باقی می‌ماند؟
گاهی مشکل کمبود متراژ نیست؛ شکل اتاق، محل درها یا پنجره‌ها اجازه نمی‌دهد از همان متراژ خوب استفاده کنید.
۴. چیزهایی را پیدا کنید که در عکس‌های فروش دیده نمی‌شوند
زندگی فقط تخت و مبل و میز غذاخوری نیست.
جارو کجا قرار می‌گیرد؟ چمدان‌ها کجا می‌مانند؟ وسایل فصلی چه می‌شوند؟ خرید روزانه از ورودی یا پارکینگ چطور به آشپزخانه می‌رسد؟ لباس‌های شسته‌شده کجا جمع و مرتب می‌شوند؟
این‌ها معمولاً جذاب‌ترین بخش یک خانه نیستند و در عکس‌ها هم کمتر دیده می‌شوند.
اما وقتی برایشان جایی در نظر گرفته نشده باشد، خیلی زود خودشان را به شکل شلوغی و بی‌نظمی نشان می‌دهند.
پلان چه چیزی را به شما نمی‌گوید؟
پلان ابزار مهمی است، اما همه‌چیز را نشان نمی‌دهد.
از روی نقشه نمی‌توان با اطمینان فهمید خانه چقدر ساکت است، کیفیت اجرای دیوارها چطور است یا نور طبیعی در ساعت‌های مختلف روز چه حسی دارد.
این‌ها را باید در خود خانه بررسی کرد.
با این حال، پلان یک چیز را خیلی خوب نشان می‌دهد: فضاها چطور به هم وصل شده‌اند و آیا این ارتباط با زندگی شما جور درمی‌آید یا نه.
برای همین، دفعه بعد که پلان یک خانه را می‌بینید فقط دنبال عدد متراژ نگردید.
یک صبح معمولی را در آن زندگی کنید.
یک مهمان را از در وارد کنید.
وسایل واقعی‌تان را داخلش بگذارید.
و ببینید چیزهایی که هر روز با آن‌ها سروکار دارید کجا قرار می‌گیرند.
متراژ به شما می‌گوید چند متر فضا دارید.
پلان نشان می‌دهد از آن چند متر، چقدرش واقعاً به درد زندگی‌تان می‌خورد.