۱. شاخص نمود رنگ CRI؛ چرا گوجه‌فرنگی‌هایتان کدر به نظر می‌رسند؟

تا به حال دقت کرده‌اید که چرا گوشت، سبزیجات و میوه‌ها در سوپرمارکت‌های لوکس این‌قدر تازه و خوش‌رنگ به نظر می‌رسند، اما وقتی آن‌ها را به خانه می‌آورید
زیر نور آشپزخانه کدر و بی‌روح می‌شوند؟

راز این اتفاق در عددی به نام CRI یا Color Rendering Index نهفته است.

نور خورشید رنگ‌ها را صددرصد واقعی نشان می‌دهد؛ یعنی CRI = 100. لامپ‌های ارزان‌قیمت بازار، CRI پایینی دارند؛ معمولاً زیر ۷۰. این نوع نور، رنگ غذاها، کابینت‌های چوبی و حتی پوست دست شما را مرده و بی‌جان نشان می‌دهد.

قانون استودیو معماری طاهری:
در آشپزخانه، لامپ‌هایی با CRI بالای ۹۰ نصب کنید. این کار به تنهایی، اشتهای شما و زیبایی متریال‌های گران‌قیمت کابینت‌هایتان را دوچندان می‌کند.

۲. نور زیر کابینت؛ پایان سایه‌های مزاحم

وقتی روبه‌روی کانتر می‌ایستید تا پیاز خرد کنید، نور سقفی دقیقاً پشت سر شماست و سایه سر و بدنتان روی سطح کار می‌افتد. این یعنی شما در تاریکیِ سایه خودتان
در حال کار با چاقوی تیز هستید!

راه‌حل، بمباران کردن سقف با لامپ‌های بیشتر نیست. راه‌حل، نصب نوارهای نوری خطی یا LED Strip در زیر کابینت‌های هوایی است. این نور، مستقیماً و بدون ایجاد خیرگی در چشم، فقط سطح کار یا Countertop را روشن می‌کند.

۳. نبرد کلوین‌ها؛ ترکیب کار و آرامش در آشپزخانه

همان‌طور که گفتیم، آشپزخانه هم محل کار است و هم محل استراحت. بنابراین به دو دمای رنگ نور یا Kelvin متفاوت نیاز داریم.

• نور کاری روی کانتر و سینک:
  اینجا استثنائاً به نوری شفاف‌تر نیاز داریم تا متوجه لکه‌ها و کثیفی‌ها بشویم. نور طبیعی یا اصطلاحاً یخی، حدود ۴۰۰۰ کلوین، برای زیر کابینت‌ها انتخاب ایده‌آلی است.
• نور غذاخوری روی جزیره یا میز:
  اینجا باید به تنظیمات «آرامش» برگردیم. استفاده از چراغ‌های آویز یا Pendant  با ارتفاع پایین‌تر و نور گرم، حدود ۳۰۰۰ کلوین، یک مرز نامرئی بین بخش کار و بخش دورهمی ایجاد می‌کند. این نور گرم باعث می‌شود چهره افراد دور میز صمیمی‌تر به نظر برسد.